Grochodrzew, czyli popularna akacja biała, to duże, 30-metro- we drzewo. Ale już jej odmiana Umbraculifera osiąga tylko pięć metrów „wzrostu”. Gatunki, które w wyniku ewolucji przystosowały się do trudnych warunków (np. tundra, skaliste zbocza gór, bagna), tworzą formy karłowe. Są też odmiany znacznie niższe od form rodzicielskich, wyhodowanych przez człowieka. Mamy zatem w czym wybierać.
Zamiast 40-metrowej jodły pospolitej, możemy posadzić jej bliską kuzynkę – jodłę koreańską. Ma najwyżej 8 m wysokości i bardzo dekoracyjne fioleto wo-zielone szyszki. A jodła balsamiczna (odm. Nana), dorasta zaledwie do jednego metra.
Kto lubi świerki, może wybrać odmianę Nidiformis świerka pospolitego lub kuliste krzewy świerka białego Alberta Globe.
Z sosen, obok poczciwej kosodrzewiny, do uprawy w ogródku, doskonałe są – dostępne już także w Polsce – sosna karłowa i uważana za najdłużej żyjące drzewo sosna oścista. Niektóre rośliny tego gatunku rosnące w Ameryce Północnej liczą sobie z górą cztery i pół tysiąca lat.
Wiosną i wczesnym latem wiele gatunków drzew wygląda najpiękniej. Kwitną jabłonie, grusze, śliwy i wiśnie.
Wtedy także pękają pąki kasztanowca zwyczajnego. To wyniosłe drzewo, piękne zwłaszcza gdy rośnie samotnie, ma swojego niskiego (4 m), choć rozrastającego się szeroko na bok, zastępcę. Jest to mało w Polsce znany, kwitnący w lipcu kasztanowiec drobnokwiatowy.
Popularne w parkach klon pospolity i klon jawor są wysokie i, rzecz jasna, nie nadają się do ogródków przydomowych. Jednak wcale nie musimy odmówić sobie przyjemności obserwowania, jak cudownie jesienią klonowe liście zmieniają barwy. Równie piękną paletę kolorów zapewnią nam klon japoński (7 m) i klon ginnala (7 m).
